Ga naar de hoofdinhoud.
Start van de hoofdinhoud.

Bij Troef maken we bewust keuzes in ons taalgebruik. De persoon staat altijd op de eerste plaats. Daarom spreken we over mensen met een handicap of mensen met een beperking, en vermijden we woorden zoals gehandicapte, mindervalide of andersvalide.

Handicap of beperking?

Beide termen zijn correct. Welke term we gebruiken, hangt af van de context en vooral van de voorkeur van de persoon zelf.

Bij Troef kiezen we er meestal voor om te spreken over mensen met een handicap. Die keuze sluit aan bij onze visie op inclusie en bij het sociaal model van handicap.

Volgens dat model ontstaat een handicap niet enkel door een beperking van een persoon, maar ook door drempels in de samenleving. Denk aan mensen die een rolstoel gebruiken en botsen op trappen zonder lift, mensen die informatie niet kunnen lezen omdat die niet toegankelijk is, of mensen die uitgesloten worden door vooroordelen of onrealistische verwachtingen.

We vertrekken dus altijd vanuit mensen met een beperking, maar kijken tegelijk naar hoe die mensen een handicap ervaren in interactie met hun omgeving.

Een beperking is iets dat iemand heeft. Een handicap ontstaat wanneer iemand met een beperking drempels ervaart in de samenleving.

Dat sluit aan bij hoe we bij Troef naar inclusie kijken. We vertrekken niet vanuit wat mensen niet kunnen, maar vanuit mensen met talenten, mogelijkheden en rechten, en we onderzoeken welke drempels hen tegenhouden om volwaardig deel te nemen.

Daarom spreken we bij Troef bij voorkeur over mensen met een handicap: niet om mensen te labelen, maar om duidelijk te maken dat het vaak de omgeving is die bepaalt hoe groot de drempels zijn.

We kiezen bewust voor people-first language: we spreken altijd over mensen eerst, en pas daarna over een beperking of handicap. Onze taal weerspiegelt zo onze overtuiging dat iedereen in de eerste plaats mens is, met gelijke waarden en rechten.


wiki 7